W poniedziałek młodzież z Duszpasterstwa Akademickiego spotkała się, aby zgłębić znaczenie rozpoczynającego się w środę okresu Wielkiego Postu. Katechezę na ten temat przeprowadził ks. Jan.
Jak pisał św. Hosemaria Escriva „Okres Wielkiego Postu jest czasem, kiedy należy postawić przed sobą pytanie: Czy czynię postępy w swojej wierności Chrystusowi, w pragnieniu świętości, w hojności apostolskiej w moim codziennym życiu…”
Bóg wzywa nas, abyśmy zbliżali się do Niego z pragnieniem bycia takimi jak On. Dlatego winniśmy dążyć do świętości, przywrócenia w nas podobieństwa do Boga, które człowiek utracił w raju. Dążenie do świętości następuje natomiast poprzez kolejne nawrócenia. To one, za każdym razem coraz bardziej zbliżają nas do Boga i sprawiają, że nasza wiara się umacnia. Wielki Post powinien być zatem czasem odnowienia naszej wiary, nadziei i miłości; aby nie były one powierzchowne. Chrześcijanin bowiem nie może być powierzchowny, lecz całkowicie zanurzony w Bogu. Dlatego też koniecznym jest zastanowienie się nad tym, co robimy nie tak, aby w pełni, mądrze i prawdziwie skorzystać z czasu pokuty, oczyszczenia i nawrócenia.
Okres Wielkiego Postu jest czasem poprzedzającym i przygotowującym nas do uroczystości wielkanocnych. Bóg daje nam szczególne łaski dzięki którym możemy spotkać się z Nim. Służyć temu mają: modlitwa, post, jałmużna. Musimy również nauczyć się słuchać, wzywać Pana, odkrywać co w naszym postępowaniu jest niesłuszne i prosić o przebaczenie.
Wielki Post liczony jest od Środy Popielcowej do Mszy Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek. Czas Wielkiego Postu przygotowuje nas do najważniejszych wydarzeń w roku liturgicznym, do Świętego Triduum Paschalnego Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa. Całe dzieło zbawcze przeżywamy w kolejnych dniach:
- Wielki Czwartek – Msza Wieczerzy Pańskiej
- Wielki Piątek – Liturgia Męki Pańskiej
- Wielka Sobota – zstąpienie do Otchłani
- Liturgia Wigilii Paschalnej
W te dni przypominamy i uczestniczymy w wydarzeniach, które wiązały się z przejściem naszego Zbawiciela poprzez Krzyż do chwały Zmartwychwstania.
Należy pamiętać, że i nasze życie rodzi się na Krzyżu.
„Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane” (Ef 5,1)
